Szczeniak

W ciemnej budzie
się schował za mamą.
Wciąż się boi
drży, skomle tak samo.
Tam przed budą jest świat.
Widny, zimny.
Piesek nie chce go znać,
bo jest inny.
Nawet noska nie wytknie
z tej budy
tu jest ciepło i miło
tam ... nudy.
Tu ma mamę
więc ma tu co jeść.
Ma piłeczkę
i pchełek ma sześć
Tu jest ...
Szczeniak nie myśli już dłużej,
mama pchnęła go
wprost na podwórze!